Oudemanhuispoort

Amsterdam, Nederland
bvo 18.500m2      

Oudemanhuispoort

In samenwerking met restauratiearchitect 1meter98 en Aronsohn Raadgevende Ingenieurs heeft Frits van Dongen Architecten en Planners de competitie gewonnen voor de restauratie en uitbreiding van de Oudemanhuispoort (OMHP), in opdracht van de Universiteit van Amsterdam. Het ontwerp voor deze opgave gaat terug naar de gebouwstructuur uit 1757, waardoor het zowel de geschiedenis als toekomst van de UvA huisvest als hét academisch centrum van hartje Amsterdam. Het project is momenteel in de ontwerpfase.

 

Het voormalige Oudemannen- en Vrouwengasthuis, dateert uit de zeventiende eeuw en is in de loop van de eeuwen ingekapseld door de omringende gebouwen. Het is nauwelijks meer herkenbaar als zelfstandige en historische entiteit. In het nieuwe ontwerp wordt dit monument opnieuw optimaal beleefbaar gemaakt en vormt daarmee het centrale monumentale hart van het ontwerp.

Oudemanhuispoort

Oudemanhuispoort

Oudemanhuispoort

De aanwezige monumenten zijn op dit moment nauwelijks zichtbaar doordat deze zijn ingesloten door latere aanbouwen. In het nieuwe ontwerp wordt ernaar gestreefd de monumentale waarde van het complex beter tot haar recht te laten komen. Dit wordt bereikt door de monumenten vrij te maken van alle aanbouwen; door de creatie van nieuwe binnentuinen worden de monumenten optimaal zichtbaar. De geschiedenis van de gebouwen wordt benadrukt door de bouwsporen in het zicht te houden: zo zijn bij het carré de verschillende metselwerken die door de jaren heen zijn gebruikt, duidelijk te zien.

 

Doordat de gevelindeling bij de nieuwbouw klassiek wordt gehouden - dat wil zeggen, met een plint, middendeel en kroon - sluit het goed aan op de bestaande, monumentale bebouwing. De materialiseren sluit aan op de bestaande bouwwerken door het metselwerk met hedendaagse detaillering.

Oudemanhuispoort

Oudemanhuispoort

Oudemanhuispoort

De centrale binnenstraat vormt de aorta van het gebouw. Alle publieke functies zijn hierop aangesloten. De bouwdelen en functies op de eerste verdieping zijn door middel van loopbruggen met elkaar verbonden. Ceremoniële gebeurtenissen worden daardoor direct zichtbaar voor het publiek. Zo vinden de professoren bij oraties bijvoorbeeld hun weg van de togakamer over een loopbrug naar de aula. Dit zorgt voor een levendig schouwspel.

 

Door slimme plaatsing van trappen en liften wordt het gehele complex integraal toegankelijk gemaakt. De oriëntatie binnen het complex wordt helder en duidelijk doordat alle functies zijn ontsloten vanuit de binnenstraat. Deze functies manifesteren zich met hun eigen identiteit, waarbij de functie is verbeeld in de architectuur.